* به نام او و به ياد مهدی (عج) *

{ بنفشه ای خوش رنگ

دميده بود در آغوش کوه ، از دل سنگ

به کوه گفتم :

                     شعرت خوش است و تازه و تر

و گر درست بخواهی ، من از تو شاعرتر 

که شعرت از دل سنگ است و

                                         شعرم از دل تنگ

                                                                   فریدون مشيری  }

                                                                                     يا علی مددی . والسلام علی من اتبع الهدی

/ 11 نظر / 7 بازدید
نمایش نظرات قبلی
yek iman avarde

شعرهای دل تنگ همان قدر وسیع است که شعرهای دل سنگ ، تنگ!

مهدی المثنی

شعر ها ، گاهی گلها را پژمرده ميکنند. گلها گاهی آدم‌ها را... بايد مواظب بود.

گلبرگ

شعر نيز ترنم موزون آن مستي و بي خودي است و شاعر تا از خويش نرهد شعرش شعر نخواهد شد.........شعر تا شاعر از خويش نرسته است حديث نفس است و چون شاعر از خويش رها شود حديث عشق است........پس نه عجب اگر خون و شعر و شمشيرو پيكار با هم جمع شوند كه كار عشق ياران لاجرم كربلايي است!!!!!!................. بقيه اش رو ديگه نمي نويسم................يا علي

ابی

بابا ميرفتی از ريشه ميکنديش ...جايه بهتر ميکاشتی...اما واقعا جالب بود....خوشم اومد...به من هم سر بزن خوشحال ميشم...خوش باشب عزيز

مهدی المثنی

گلها شکوفا می شوند وقتی بيايی... هنگامه بر پا می شود وقتی بيايی...

verar

سلام: دلتنگی های بيهوده روز در سايه های شب دور و محو می شوند .

هانیه

سلام. شعرهای فريدون مشيری واقعا قشنگن ( به نظر من ). می شه لطفا بگی اين شعرايی که نوشتی مال کدوم کتابه؟ ممنون.