*ماه تابان من*

در تیره شب هجر تو جانم به لب آمد ***** وقت است که همچون مه تابان به در آیی
 
 
ساعت ٩:۳٦ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٢ فروردین ۱۳۸۳ : توسط : سیب سرخ
  

” به نام او و به ياد مهدي (عج)                

 

نمي دانم چرا اين قدر دلم بي تاب است .                                                 

آشفته و دل پريشانم . خسته شده ام از خودم و از ... .                                  

 اي نازنين اله من !                                                           

دست هاي نياز مرا مي بيني كه به سويت به استغاثه بلند گشته اند ؟                  

چشمان ملتمسم را مي بيني كه چگونه هم چون چشمه ‎، جوشان گشته اند ؟           

پاي ناتوانم را مي بيني كه ديگر سست گشته اند ؟                                       

دلم را مي بيني ؟                                                                           

دل ِ خسته و ملولم را مي بيني كه چگونه به التماس بر خواسته و تو را مي جويد ؟

بند بندم تو را مي خواهد و من هم چنان غافلم .                                         

از خود خسته گشته ام . چه كنم با دل گم گشته و هر جايي ام ؟                      

يار هميشگي من !                                                       

ناز ناز من !                                                                  

مي دانم كه همواره به ياد مني و اين من ِ خطاكار ، بي ياد تو .                    

يادت را به ياد مي آورم ولي جزيي از روز مرگي گشته است .                    

بايد به چله بنشينم .                                                                       

اربعيني بايد تا اين جان وتن را تربيت كنم در راه وصال تو . كه من ِ مسكين و  

نا توان چگونه توانم مگر به ياري تو .                                                  

 خداي عزيزم !                                                            

ما را در راه خودت تربيت كن .                                                      

بيدارمان كن از خواب جهل و غفلت .                                                

روزيمان كن شهادت را و وصال مهدي موعود (عج) .                             

 

                                                                                       والسلام علي من اتبع الهدي