*ماه تابان من*

در تیره شب هجر تو جانم به لب آمد ***** وقت است که همچون مه تابان به در آیی
 
 
ساعت ۱۱:۳٧ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٩ فروردین ۱۳۸۳ : توسط : سیب سرخ

 

    ” به نام او و به ياد مهدي(عج)

  سلام

  [  خوب ِ خوب ِ نازنين ِ من !

     اي نوازش تو بهترين اميد زيستن !

     نام تو هميشه مست مي كند مرا

     نام تو اگر چه بهترين سرود زندگي است

     من تو را به خلوت خدايي ِ خيال ِ خويش

     بهترين ِ بهترين ِ من خطاب مي كنم

     خوب ِ خوب ِ نازنين ِمن !                 ]

 

    صدايت را به خاطر مي آورم . مي داني؟ پاكي ِ صداي ِ تو مرا  مست كرده . در صدايت صداقتي پنهان است خدايي . آنقدر تو را پاك احساس مي كنم كه حتي نمي توانم شك كنم .

    شب هايم را به صحبت با تو مي گذرانم  و مطمئنم در آن زمان تو نيز،هم صحبت ِ مني . هميشه در ياد مني . كاش خدا قسمت كند و توفيق دهد كه ياد ِ من كني، كه از اهل ِ پاكي قبول ِ دعا مي شود .

 

    دست از طلب ندارم ، تا كام ِ من برآيد        

                       يا تن رسد به جانان ، يا جان ز تن برآيد 

                                          

  مي خواهم با تو حرف بزنم ، ولي نمي دانم چه بايد بگويم . درحضور ِچون تويي ، حرف زدن سهو و خطاست ؛ بايد چيزي از خدا بخواهم و از حسين ؛ اينكه :

     خدا ما را خدايي كند و حسين ما را حسيني .

 

    خدايا !

    دل تنگي و غربت بايد

    تا اين جان ِ مرده ام را روح بخشد

    در خويش حيران كن مرا ،

    از خويش برهانم ،

    به خويش بخوانم .

 

    [ زندگي

      يافتن ِ راز ِ وجود ِ تو و

     ربط ِ من با آن است

     اي شكوه ِ ازلي !            شعر : حسين عليزاده ]         

 

                                      والسلام علی من اتبع الهدی