*ماه تابان من*

در تیره شب هجر تو جانم به لب آمد ***** وقت است که همچون مه تابان به در آیی
 
 
ساعت ۱٠:۳۱ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٦ اردیبهشت ۱۳۸۳ : توسط : سیب سرخ

                         ٬ به نام او و به ياد مهدی (عج) ٬

به نظاره ی شيدايی ِ ماه و مِهر نشسته ام .  

اين رقيب ، بس در کار خود مصمم است و خواهان جدايی اين دو عاشق قديمی ـ زمين را می گويم .                                                                       آه اين مِهر چقدر پُر مِهراست .                                                                      می بينم ، آخرين بوسه ی مِهر بر ماه را .                                                    چقدر غم انگيز و دردناک است ، جدايی ِ دو عاشق .                                     ای رقيب ! از ميان برخيز . تا به کِی کينه ی اين دو را در دل خواهی داشت ؟!   

 آه ! زمين هم ، زمين هم توانست وسعت اين عشق را دريابد .                      می بينم ، نخستين لبخند زيبای ماه بر مِهر را .                                             اينک دوباره عاشقی ِ مِهر و ماه از سر گرفته شد .                                        و من                                                                                                        به نظاره ی شيدايی ِ ماه و مِهر نشسته ام .                                               

ديدن ِ اين عشق در بيابان چه ديدنی است .                                                       کاش من هم گم شده در وسعت بيابان بودم ، هم چون او .

                                       والسلام علی من اتبع الهدی