*ماه تابان من*

در تیره شب هجر تو جانم به لب آمد ***** وقت است که همچون مه تابان به در آیی
 
 
ساعت ۱٠:٠٠ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۳ : توسط : سیب سرخ

                       * به نام او و به ياد مهدی (عج) *

سلام بر دوستان گُلم !                                                                                                          
    چند وقت پيش گفته بودم که ديگه کم ميام مطلب بنويسم تا همه ی متنامو بخونين . ولی هر بار که ميام تا سَری بزنم ، مطالب جالبی رو که ديده بودم وسوسه ام می کنند که بنويسمشون .خلاصه که ما تو جمع شما کم آوردیم.

  { کار عشق ، به شيدايی و جنون می کشد و کار جنون به تغزّل . تغزّل ، ذات هنر است . جنون سرچشمه ی هنر است و همه از آن « زمزمه های بی خودانه » آغاز می شود که عاشق با خود دارد . در تنهايی جنونش را می سرايد و اين يعنی تغزّل .

بابا طاهر را ببين ... عريان است از لباس عقل و همين جنون برای آن که شاعر شود کافی است .                                             

                                                شهيد اهل قلم : سيد مرتضی آوينی   }

سلام ای نازنين !

نمی دانم ؛ اينک کاری جز التماس و زاری ندارم .

                                         والسلام علی من اتبع الهدی