*ماه تابان من*

در تیره شب هجر تو جانم به لب آمد ***** وقت است که همچون مه تابان به در آیی
 
 
ساعت ۱٠:٢٧ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٢ اردیبهشت ۱۳۸۳ : توسط : سیب سرخ

      

              ٬ به نام او و به ياد مهدی (عج) ٬     

از شوق دو صد بوسه زنم بر دهن خويش

                           هرگاه که نام تو برآيد به زبانم        

سلام ای خوب من !

مهدی جان!

ديگر بی تو نمی توانم زيست . بس سنگين و طاقت فرساست بدون حضورت در

کنارم .

     {  مرا ببين !

        که اگر چشمان تو نبود

        در هفت آسمان

        يک ستاره هم نداشتم !            ح.عليزاده        }

ساعت ها به انتظار گذشته اند و من سخت حيران و پريشان در جستجوی کلامی از توام .
کاش می آمدی و با من سخن می گفتی .
کاش می دانستم چه فکر می کنی ؟
اين دوست دارت به کدامين خطا ، دور از تو ، در غربت مانده است ؟
آه ! مهدی جان !
بيا و سَری به ما بزن ؛ که من تکرار اين روزهای بی تو بودن را تحمل نتوانم کرد .
کاش می آمدی .
کاش می آمدی و می ديدمت .
کاش می آمدی و می شنيدمت .

بيا بيا که سوختم در اين هجران .

                                والسلام علی من اتبع الهدی