*ماه تابان من*

در تیره شب هجر تو جانم به لب آمد ***** وقت است که همچون مه تابان به در آیی
 
 
ساعت ۱٢:٠٩ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٠ اردیبهشت ۱۳۸۳ : توسط : سیب سرخ

                ٬ به نام او و به ياد مهدی (عج) ٬

بر عاشقان و دوست داران خجسته و مبارک اين عيد ولايت و امامت .

آقا جون توی اين روز عزيز برای همه ی ما دعا کن که از يارات بشيم

-ما خيلی اميد داريما ، نا اميدمون نکن - ما که جز شما به کسی

کاری نداريم  . خودتون می دونيد ديگه . دست ما خالی است و

 شما کريم  و رئوف . ممنونتم که از دوست داراتم . منو از شيعيان

واقعی خودت قرار بده .

{ پروانه چه سان از پروانگی پروا کند با آن همه شوق و اميد لطف که دارد ؟

تو می بينی او را که بی پروا بال و پر به آتش می سپارد و سر و جان می بازد و نامش

« پروانه » می کنی ، اما او عاشق است و پروانگی صفت عشق است ...

عشق می داند که سوختن مقدمه ی وصل است که چنين بی پرواست .

                                                                              شهيداهل قلم، سيد مرتضی آوينی  }

                               والسلام علی من اتبع الهدی